Με απογοήτευση αλλά χωρίς έκπληξη διαβάσαμε όλοι μας την ανακοίνωση του ΔΣ της Νομικής Σχολής Αθηνών που αναδεικνύει, με αφορμή την νοσηλεία του πρύτανη κ. Κίττα, το κλείσιμο του ραδιοσταθμού της Νομικής ως πρώτη προτεραιότητα για την ομαλή λειτουργία της σχολής εντάσσοντας αυτή την ενέργεια στην "κάθαρση" της Νομικής από "εξωπανεπιστημιακούς".

Ο ραδιοσταθμός Ένταση 100,6 fm της Νομικής Σχολής Αθηνών είναι η ελεύθερη έκφραση και διακίνηση των ιδεών στην πράξη. Δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης του Δεκέμβρη μετά από πρωτοβουλία του συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων των κατειλημμένων σχολών που έλαβε χώρα στη Νομική, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα ο σταθμός. Με το τέλος της κατάληψης της Νομικής ο σταθμός συνεχίζει να λειτουργεί και να αποτελεί την φωνή του αγωνιζόμενου κομματιού της κοινωνίας. Σ' αυτό το πνεύμα εντείνουμε τις προσπάθειες για την εδραίωση του σταθμού ώστε να αποτελεί φωτεινό φάρο αντιπληροφόρησης, συντονισμού και ψηλάφησης μιας πολιτιστικής αντιηγεμονίας.

Στο εγχείρημα αυτό συμμετέχουν φοιτητές από πολλές σχολές της Αθήνας και της επαρχίας, εκπρόσωποι οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εκπρόσωποι του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, του ΤΕΕ και του Δικηγορικού Συλλόγου, απλοί εργαζόμενοι ή άνεργοι. Στόχος του ραδιοφώνου της Νομικής είναι η ενημέρωση των ακροατών με ειδήσεις που αποσιωπούνται από τα ΜΜΕ και η αποκατάσταση της αλήθειας σε γεγονότα όπου διαστρεβλώνονται και "κακοποιούνται" δημοσιογραφικά. Στόχος επίσης είναι η παροχή ενός μέσου αδιαμεσολάβητης έκφρασης σε αυτές τις κοινωνικές ή πολιτιστικές ομάδες και οργανώσεις που την στερούνται είτε γιατί οι δράσεις τους δεν αποτελούν είδηση για τα ΜΜΕ, είτε γιατί μπορεί να αποσταθεροποιούν την πολιτική σκηνή.

Σήμερα , βάλλονται αξίες και κατακτήσεις βαθειά ριζωμένες στην ελληνική πραγματικότητα τόσο στο κομμάτι της εργασίας όσο και στο κομμάτι της εκπαίδευσης .Το  άσυλο πάντα έδινε τη  δυνατότητα για τις διεκδικήσεις της νεολαίας και του λαού.Ο ραδιοσταθμός Ένταση 100,6 fm με την λειτουργία του επιβεβαιώνει το νόημα αλλά και την αναγκαιότητα του ασύλου καθώς χάρις σε αυτό παραμένει ενεργός και ικανός να διακινεί ελεύθερα τις ιδέες ενός κομματιού της κοινωνίας που έχει τόσα πολλά να πει αλλά συστηματικά φιμώνεται. Η φωνή του φοιτητή, του άνεργου ή κακοπληρωμένου και ανασφάλιστου νέου, του καλλιτέχνη χωρίς στέγη, του απλού κατοίκου που παλεύει για να σώσει τα πάρκα της γειτονιάς όχι μόνο δεν είναι"εξωπανεπιστημιακή" αλλά χάρις σε αυτήν χώροι όπως το κτήριο της Νομικής από απλά ντουβάρια μετατρέπονται σε Πανεπιστήμια. Γιατί το πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο κοιτίδα γνώσης αλλά και ιδεών.